Berakhoth
Daf 66a
66a הָעוֹשֶׂה סוּכָּה לְעַצְמוֹ. אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ לַעֲשׂוֹת סוּכָּה. לַאֲחֵרִים לַעֲשׂוֹת לוֹ סוּכָּה לִשְׁמוֹ. נִכְנַס לֵישֵׁב בָּהּ אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ לֵישֵׁב בְּסוּכָּה. מִשֶּׁהוּא מְבָרֵךְ עָלֶיהָ לֵילֵי יוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן אֵינוֹ צָרִיךְ לְבָרֵךְ עָלֶיהָ עוֹד מֵעַתָּה. הָעוֹשֶׂה לוּלָב לְעַצְמוֹ. אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ לַעֲשׂוֹת לוּלָב. לְאַחֵר לַעֲשׂוֹת לוּלָב לִשְׁמוֹ. כְּשֶׁהוּא נוֹטְלוֹ אוֹמֵר עַל נְטִילַת לוּלָב. וַאֲשֶׁר הֶחֱייָנוּ. וּמְבָרֵךְ בְּכָל שָׁעָה וְשָׁעָה שֶׁהוּא נוֹטְלוֹ.
Traduction
Si l’on construit une Suka (tente de feuillage) pour soi-même (608)Cf. (Soucca 1, 2) et 3, 4., on dit ceci: ''Béni soit celui qui nous a sanctifiés par ses commandements et nous a ordonné de faire la Suka''; si c’est pour d’autres, on ajoute à la fin les mots: ''de construire la Suka en l’honneur de son saint nom''. Lorsqu’on y entre pour s’asseoir, on dit: ''Soit béni celui qui nous a ordonné de l’habiter''. Après que l’on a récité cette formule la première nuit de la fête, on ne la répète plus. Par analogie, on établit les règles suivantes: lorsqu’on apprête le lulav pour soi, on dit: ''Soit béni celui qui nous a sanctifiés par ses commandements et nous a ordonné le précepte du lulav''; lorsqu’on l’approprie pour d’autres, on ajoute les mots: ''d’apprêter le lulav en son honneur''. Lorsqu’on s’en sert le premier jour, on rappelle le précepte de prendre ce faisceau, en ajoutant la formule: ''qui nous a fait vivre et atteindre cette solennité''; et l’on redit la bénédiction qui rappelle ce précepte, chaque jour où l’on reprend le lulav.
Pnei Moshe non traduit
העושה סוכה לעצמו. תוספתא פ''ו העושה כל המצות צריך לברך העושה סוכה לעצמו וכו'. משהוא מברך עליה לילי י''ט הראשון אינו צריך לברך עליה עוד מעתה. דכיון דלא מפסקי לילות מימים כולהו כחדא יומא אריכתא דמיא אבל בלולב הואיל דאינו נוהג בלילות כבימים כל יומא ויומא מצוה באנפי נפשה היא:
הָעוֹשֶׂה מְזוּזָה לְעַצְמוֹ. אוֹמֵר לַעֲשׂוֹת מְזוּזָה. לְאַחֵר לַעֲשׂוֹת מְזוּזָה לִשְׁמוֹ. כְּשֶׁהוּא קוֹבְעָהּ אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ עַל מִצְוַת מְזוּזָה. הְעוֹשֶׂה תְפִילִין לְעַצְמוֹ כו'. לְאַחֵר כו'. כְּשֶׁהוּא לוֹבֵשׁ אוֹמֵר עַל מִצְוַת תְּפִילִין. הְעוֹשֶׂה צִיצִית לְעַצְמוֹ כו'. לְאַחֵר כו'. נִתְעַטֵּף כו'. הַתּוֹרֵם וְהַמְעַשֵּׂר אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ לְהַפְרִישׁ תְּרוּמָה וּמַעֲשֵׂר. לְאַחֵר לְהַפְרִישׁ תְּרוּמָה וּמַעֲשֵׂר לִשְׁמוֹ. הַשּׁוֹּחֵט צָרִיךְ לוֹמַר בָּרוּךְ אַתָּה י֨י אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ עַל הַשְּׁחִיטָה. הַמְכַסֶּה אוֹמֵר עַל כִּיסּוּי הַדָּם.
Traduction
On observe le même cérémonial et l’on récite la même série de bénédictions, lorsqu’on met en pratique le commandement de la pose de la mezuza (inscription sur les poteaux des maisons), de la mise des tefilin (phylactères), des tsitsit (frange des vêtements), du prélèvement des oblations aux prêtres et des dîmes aux Lévites.
הַמָּל צָרִיךְ לוֹמַר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ עַל הַמִּילָה. אֲבִי הַבֶּן אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידְּשָׁנוּ בְמִצְוֹתָיו וְצִיוָּנוּ לְהַכְנִיסוֹ בִּבְרִיתוֹ שֶׁל אַבְרָהָם אָבִינוּ. הָעוֹמְדִים שָׁם צְרִיכִין לוֹמַר כְּשֵׁם שֶׁהִכְנַסְתּוֹ לַבְּרִית כֵּן תַּכְנִיסֵיהוּ לְתוֹרָה וּלְחוּפָּה. הַמְבָרֵךְ צָרִיךְ לוֹמַר בָּרוּךְ אֲשֶׁר קִידֵּשׁ יְדִיד מִבֶּטֶן וְחוֹק בִּשְׁאֵרוֹ שָׂם וְצֵאֶצָאָיו חָתַם בְּאוֹת בְּרִית קוֹדֶשׁ עַל כֵּן בִּשְׂכַר זֹאת אֵל חַי חֶלְקֵינוּ צוּרֵינוּ צַוֶּה לְהַצִּיל יְדִידוּת שְׁאֵירֵינוּ מִשַּׁחַת. בָּרוּךְ אַתָּה י֨י כּוֹרֵת הַבְּרִית.
Traduction
Celui qui égorge les animaux selon le rite prescrit doit rappeler ce précepte dans une bénédiction, ainsi que celui qui couvre le sang et celui qui opère la circoncision. Le père de l’enfant dit cette formule: ''Béni soit celui qui nous a sanctifiés par ses commandements et nous a ordonné de la faire entrer dans l’alliance d’Abraham notre patriarche''. Les assistants disent: ''De même que tu l’as fait entrer dans l’alliance, de même tu le feras entrer dans le giron de la Loi et passer sous le dais nuptial''. Celui qui récite ensuite la bénédiction de la cérémonie dit: ''Béni soit celui qui a sanctifié son bien-aimé dès le sein de sa mère; qui a fixé une loi à l’égard de sa famille et a apposé sur sa postérité, comme un signe, le sceau de la sainte alliance. C’est pourquoi en récompense de cet acte, le Dieu vivant, qui est notre partage et notre soutien, nous a ordonné de sauver de l’abîme du néant notre chair et notre sang bien-aimés; sois loué, Eternel, toi que contractes l’alliance''.
מִצְוֹת אֵימָתַי מְבָרֵךְ עֲלֵיהֶן. רִבִּי יוֹחָנָן אָמַר עוֹבֵר לַעֲשִׂייָתָן. רַב הוּנָא אָמַר בִּשְׁעַת עֲשִׂייָתָן. אַתְיָא דְּרַב הוּנָא כְשְׁמוּאֵל דְּאָמַר רִבִּי יוֹסֵי בֵּי רִבִּי בוּן בְּשֵׁם שְׁמוּאֵל כָּל הַמִּצְוֹת טְעוּנוֹת בְּרָכָה בִשְׁעַת עֲשִׂייָתָן חוּץ מִתְּקִיעָה וּטְבִילָה. וְיֵשׁ אוֹמְרִים קִידּוּשִׁין בִּבְעִילָה. אָמַר רִבִּי יוֹנָה אִית לָךְ חוֹרָיי תְּפִילִין שֶׁל יַד עַד שֶׁלֹּא יַחְלוֹץ. וְשֶׁל רֹאשׁ עַד שֶׁלֹּא יִיבָהּ. לֹא יִיבָהּ מִן דִּייְבָה הוּא יִיבָהּ.
Traduction
A quel moment bénit-on l’accomplissement de ces préceptes? Selon R. Yohanan, lorsqu’on va les accomplir; selon R. Houna, après l’acte. Ce dernier se conforme à l’avis de Samuel, duquel nous savons, par l’organe de R. Yossé bar-R. Aboun, qu’il faut bénir chaque acte religieux au moment de l’accomplir (609)B., Pessahim fol. 7b., excepté pour l’audition du shofar (trompette sacrée qu’on fait résonner au premier jour l’an), pour le bain de purification, et d’après quelques opinions pour la cohabitation. Il y a encore dans ce cas d’autres bénédictions, selon R. Yona: ainsi celle que l’on récite, d’après certain avis, avant de retirer les phylactères du bas, et, pour ceux de la tête, avant qu’ils y soient placés. En réalité, le moment d’avant le placement équivaut à celui d’après (en raison des deux poses successives).
Pnei Moshe non traduit
רב הונא אמר בשעת עשייתן. דשמא לא יזדמן לו לעשותה. חוץ מתקיעה. דאינו מברך אלא אחר התקיעה דבשעת התקיעה א''א לו לברך וכן טבילה וקודם לכן לא דאכתי גברא לא חזי לברך:
וי''א קידושין בבעילה. אם מקדש האשה בביאה אין לו לברך כ''א אח''כ דקודם לכן לא דשמא לא תתרצה לו ובשעת בעילה אי אפשר לברך:
אית לך חוריי. יש לך עוד אחרת שיוצאת מן הכלל דקאמר שמואל בשעת עשייתן וברכת מצוה זו א''א לברך עליה אלא קודם עשייתה וזו היא תפילין של ראש כדלקמן:
תפילין של יד עד שלא יחלוץ. כלומר ודאי דתפילין של יד הרי היא ככל המצות לשמואל דמברך עליה כל שעת עשייתה עד שלא יחלוץ:
ושל ראש. אלא בתפלה של ראש הוא דאמינא דאין לברך עליה אלא עד שלא ייבה כלומר עד שלא יביא עליו ויהדקן בראשו וטעמא דכיון דלכתחילה צריך לברך עוד ברכה אחרת על של ראש מצות תפילין ואפי' אם כבר בירך על של יד להניח והשתא על כרחך דמברך על של ראש קודם שמניח או שמהדקן על ראשו דאלת''ה א''כ לפעמים משכחת לה דאינו מקיים לברכה זו על של ראש כדמסיק ואזיל:
לא ייבה מן דייבה הא ייבה. כלומר ואם לא יברך על של ראש עד שלא יביא עליו א''כ אחר שייבה עליו הא כבר הביא עליו ומשכחת לה לפעמים דאינו מברך עליה כלל שהרי על של יד הא אמרינן דיכול לברך עליהן כל זמן שהיא עליו עד שלא יחלוץ דנקרא שעת עשייה ובשלמא אי אמרינן דעל של ראש מברך קודם לעשייה א''כ לעולם מצינו שתי ברכות דאם כבר בירך להניח על של יד מברך עוד על של ראש על מצות ואם עדיין לא בירך על של יד הרי יש לו לברך כל זמן שלא יחלוץ וברכת של ראש ודאי אינה פוטרת לשל יד דהא כבר נתחייב בברכת של יד מקודם ועוד דברכת של ראש היא על גמר המצוה ולפיכך אומר על מצות וברכת של יד היא להניח וא''כ עדיין לא בירך על מצותה ופשיטא שצריך לברך על של יד כל זמן שלא יחלוץ ויש כאן שתי ברכות אבל אם אמרינן דגם על של ראש אינו מברך קודם עשייה כ''א אחר שהניח והדקן על ראשו מעתה תו לא משכחת לה שתי ברכות כ''א בחד צד והיינו אם כבר בירך על של יד דאז ודאי מברך גם על של ראש אבל אם עדיין לא בירך על של יד והמתין עד שהניח ולשמואל יש לו לעשות כן לכתחילה דשעת עשי' בעינן א''כ שוב אינו מברך על של ראש אלא בברכה אחת סגי דהא ברכת להניח שייך על שתיהן ופוטרת ג''כ לשל ראש ומכיון דבעינן שתי ברכות על כרחך דמברך על של ראש קודם עשייה ושפיר משכחת לה שתי ברכות לעולם וכדאמרן:
Berakhoth
Daf 66b
משנה: נִכְנַס לְכָרָךְ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ. בֶּן עֲזַאי אוֹמֵר אַרְבַּע שְׁתַּיִם בִּכְנִיסָתוֹ וּשְׁתַּיִם בִּיצִיאָתוֹ. וְנוֹתֵן הוֹדָאָה לְשֶׁעָבַר וְצוֹעֵק לְעָתִיד לָבוֹא.
Traduction
En passant par une bourgade, on fait deux prières: l’un en entrant, l’autre en sortant. Ben-Azaï en dit quatre, savoir: deux en entrant et deux en sortant. On rand grâce pour le passé et l’on prie pour l’avenir.
Pnei Moshe non traduit
מתני' אחת בכניסתו. שיכנס לשלום ואחת ביציאתו שיצא לשלום:
שתים בכניסתו ושתים ביציאתו. בכניסתו אומר שתכניסני לכרך זה לשלום נכנס אומר מודה אני לפניך שהכנסתני לכרך זה לשלום הרי זה שתים בכניסתו בקש לצאת אומר שתוציאני מכרך זה לשלום לאחר שיצא אומר מודה אני לפניך שהוצאתני מכרך זה לשלום וכל כך למה מפני שצריך שיתן אדם הודאה לבוראו על מה שעבר עליו מן הטוב ויתפלל על העתיד שתבא לו טובה:
הלכה: נִכְנַס לְכָרָךְ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ. בִּכְנִיסָתוֹ מַהוּ אוֹמֵר. יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי שֶׁתַּכְנִיסֵנִי לְכָרָךְ זֶה לְשָׁלוֹם. בִּיצִיאָתוֹ אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי כו'. בֶּן עֲזַאי אוֹמֵר אַרְבַּע שְׁתַּיִם בִּכְנִיסָתוֹ וּשְׁתַּיִם בִּיצִיאָתוֹ. בִּכְנִיסָתוֹ הוּא אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי שֶׁתַּכְנִיסֵנִי לְכָרָךְ זֶה לְשָׁלוֹם. נִכְנַס אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי שֶׁנִּכְנַסְתִּי לְשָׁלוֹם כֵּן יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ שֶׁתּוֹצִיאֵנִי מִתּוֹכוֹ לְשָׁלוֹם. כְּשֶׁיֵּצֵא אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי שֶׁתּוֹצִיאֵנִי מִכָּרָךְ זֶה לְשָׁלוֹם. יָצָא אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי שֶׁהוֹצֵאתַנִי לִשָׁלוֹם כֵּן יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ שֶׁתּוֹלִיכֵנִי לְבֵיתִי לְשָׁלוֹם אוֹ לְמָקוֹם פְּלוֹנִי לְשָׁלוֹם. הֲדָא דְּאָמַר בִּמְדוּרוֹת גּוֹיִם אֲבָל בְּיִשְׂרָאֵל אֵין צָרִיךְ לְבָרֵךְ. אִם הָיָה מָקוֹם שֶׁהוֹרְגִין שָׁם אֲפִילוּ בִּמְדוּרוֹת יִשְׂרָאֵל צָרִיךְ לְבָרֵךְ.
Traduction
A l’école de R. Ianaï on a enseigné que l’avis de nullité (dit dans la Mishna relativement à la femme enceinte) s’applique au cas où elle est prête à accoucher; mais auparavant la prière peut produire parfois l’effet désiré. R. Juda b. Pazi le propose aussi au cas précédent, car il est dit: Voici, il est comme l’argile dans la main du potier (Jr 18, 4). En effet, dit Rabbi, au nom de R. Ianaï (612)V. Midr. Rabba sur (Gn 72)., Rachel (613)''Ceci est l'exemple à la fois le plus curieux et le plus hardi des écarts du sens biblique opéré par le Talmud, en vue de l'exégèse; puisque ce n'était pas Rachel, mais Léah, qui était la mère de Dinah.'', au lieu d’enfanter Dina, devait d’abord mettre au monde un garçon; et c’est grâce à sa prière que cet enfant a changé de sexe avant de naître, ainsi qu’il est dit: Ensuite elle eut une fille, qu’elle appela Dina (Gn 30, 21). R. Juda ben-Pazi ajoute, au nom de R. Ianaï, que notre mère Rachel a été l’une des premières prophétesses, en prévoyant qu’elle aurait encore un enfant de son mari: l’Eternel m’ajoutera encore un autre fils, dit-elle (ibid. 24); elle n’en demanda pas plusieurs, mais un second (qui fut Benjamin). Si l’on est en route et que l’on entende parler de malheurs, on peut seulement dire: ''J’ai l’espoir ou la conviction qu’ils ne concernent pas ma famille''. Hillel l’ancien appliquait à ce cas ce verset: Il ne s’effrayera pas d’une mauvaise nouvelle (Ps 112, 7). En passant par un village, on fait deux prières: l’une en entrant, l’autre en sortant''. Que dit-on en entrant? ''Qu’il te plaise, Eternel mon Dieu et Dieu de nos ancêtres, de me faire entrer en paix dans cette localité''. En sortant, on dit: ''Je te rends grâce, seigneur mon Dieu, de m’avoir fait sortir''. Selon Ben-Azaï, on en dit quatre, ainsi composées: avant d’entrer, on demande la faveur d’y arriver en paix; lorsqu’on est entré, on en remercie l’Eternel. De même, pour la sortie, on demande à Dieu la grâce d’en sortir en paix, et on l’en remercie ensuite, en ajoutant le vœu d’arriver sans encombre chez soi ou dans telle autre localité. Toutefois, cette série de bénédictions ne doit se dire que lorsqu’on voyage parmi les païens (souvent hostiles), mais non sur une terre habitée par Israël. Si c’est un endroit où la justice accomplit des exécutions capitales (où il pourrait y avoir, en cas de confusion, danger de vie), il faut réciter ces bénédictions.
Pnei Moshe non traduit
גמ' בכניסתו וכו'. הדא דאמר במדורת עכו''ם. בכרך שעכו''ם דרין בתוכו דשכיחא היזיקא אבל במקום ישראל א''צ לברך:
אם היה במקום שהורגין שם. שדנין דיני נפשות אפי' בכרך שדרין ישראל צריך לברך דשמא לא ימצא מי שילמד עליו זכות:
נִכְנַס לְבֵית הַכִּסֵּא מְבָרֵךְ שְׁתַּיִם אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ. בִּכְנִיסָתוֹ מַהוּ אוֹמֵר כָּבוֹד לָכֶם הַמְּכוּבָּדִים מְשָֽׁרְתֵי קוֹדֶשׁ דֶּרֶךְ אֶרֶץ הוּא פַּנּוּ דֶּרֶךְ בָּרוּךְ אֵל הַכָּבוֹד. כְּשֶׁהוּא יוֹצֵא מַהוּ אוֹמֵר בָּרוּךְ אֲשֶׁר יָצַר אֶת הָאָדָם בְּחָכְמָה.
Traduction
De même, on dit une prière en entrant et une autre en sortant, lorsqu’on va à la garde-robe (où vous quittent momentanément les anges accompagnateurs de l’homme). En entrant, on dit (pour les congédier): ''Salut à vous, serviteurs honorés du Très-Saint, et bénie soit la gloire de l’Eternel''. Or il est d’usage, en ce cas, de dire aux personnes qui vous accompagnent de marcher un peu en avant. En sortant, on dit cette formule, de bénédiction: ''Soit loué celui qui a créé l’homme avec sagesse, etc.''.
נִכְנַס לְמֶרְחָץ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ. בִּכְנִיסָתוֹ אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי שֶׁתַּצִּילֵנִי מִשְּׂרֵיפַת הָאֵשׁ וּמֵהֵיזֶק הַחַמִּין וּמִן הַמַּפּוֹלֶת. וְאַל יֶאֱרַע דָּבָר בְּנַפְשִׁי. וְאִם יֶאֱרַע תְּהֵא מִיתָתִי כַּפָּרָה עַל כָּל עֲוֹנוֹתָי וְתַצִּילֵנִי מִזּוֹ וּמִכְּיוֹצֵא בוֹ לֶעָתִיד לָבוֹא. כְּשֶׁהוּא יוֹצֵא אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ י֨י אֱלֹהַי שֶׁהִצַּלְתָּנִי מִן הָאוֹר. אָמַר רִבִּי אַבָּהוּ הֲדָא אָֽמְרָה בְמֶרְחָץ שֶׁהִיא נִיסּוֹקֶת. אֲבָל בְּמֶרְחָץ שֶׁאֵינוֹ נִיסּוֹקֶת אֵינוֹ אוֹמֵר אֶלָּא מֵהֵיזֶק חַמִּין בִּלְבַד. רִבִּי חִלְקִיָּה וְרִבִּי סִימוֹן בְּשֵׁם רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי תְּפִילַּת הַמֶּרְחָץ אֵינָהּ טוֹעֶנֶת עֲמִידָה.
Traduction
En prenant un bain légal, on dit aussi deux bénédictions; en entrant, on dit: ''Qu’il te plaise, Eternel mon Dieu et Dieu de mes ancêtres, d’écarter de moi tout danger, celui du feu, de la brûlure par les eaux bouillantes, ou de la ruine du bain; qu’il ne m’arrive pas de malheur, et, si cela devait arriver, que ma mort serve d’expiation à mes péchés et me sauve de la condamnation future au ciel''. En sortant, on dit: ''Je te rends grâce, Eternel mon Dieu et Dieu de mes ancêtres, de ce que tu m’as sauvé du feu''. R. Abahou dit que cet avis ne s’applique qu’au bain chauffé d’en bas (où il y a danger d’incendie), mais non pour un bain ordinaire, qui n’entraîne que le danger de la brûlure. R. Hilkia et R. Simon disent au nom de R. Josué ben-Levi que, pour la prière à propos du bain, il est inutile de se tenir debout (on la dit en y allant).
Pnei Moshe non traduit
הדא אמרה במרחץ שהיא ניסוקת. ויש חלל תחתיה אומר משריפת האש:
במרחץ שאינה ניסוקת. תחתיה כ''א שרוחצין עצמן במים חמין בלבד:
אינה טעונה עמידה. ומתפלל אפילו כשהוא יושב:
שְׁחִיטָה אֵימָתַי הוּא מְבָרֵךְ עָלֶיהָ. רִבִּי יוֹחָנָן אוֹמֵר עוֹבֵר לִשְׁחוֹט. יוֹסֵי בֶּן נְהוֹרַאי אוֹמֵר מִשֶּׁיִּשְׁחוֹט. לָמָּה שֶׁמָּא תִּתְנַבֵּל שְׁחִיטָתָהּ. מֵעַתָּה מִשֶׁיִּבְדוֹק הַסִּימָנִין. 66b חֶזְקַת בְּנֵי מֵעַייִם כְּשֵׁרִים. תַּנִּי שָֽׁחְטָהּ וְנָֽטְלוּ הַזְּאֵיבִים מֵעֵיהָ כְּשֵׁירָה. וְחוֹשֵׁשׁ שֶׁמָּא נִקְבוּ. רִבִּי בָּא בְשֵׁם רַבָּנָן דְּתַמָּן בְּנֵי מֵעַיִם בְּחֶזְקַת כּוֹשֶׁר.
Traduction
Quant à l’égorgement des animaux, on en récite la bénédiction, selon R. Yohanan, lorsqu’on va l’accomplir; selon Yossé bar-Nehoraï, on ne la récite qu’après, dans la crainte que l’égorgement n’ait pas réussi au point du vue du rit (car, en ce cas, la bénédiction serait inutile). Si l’on éprouvait cette crainte, ne devrait-on pas ajourner la bénédiction jusqu’après examen de l’animal pour savoir s’il n’a rien de défectueux? -Non, car on admet en thèse générale, que les intestins sont en bon état. En effet, il est dit (610)''(Terumot 8, 7); (Yom Tov 3, 3).'': si après l’égorgement il survient un loup qui enlève les intestins avant qu’ils soient examinés, on suppose qu’ils n’avaient rien de défectueux, et l’animal tué peut servir à la consommation. L’on n’éprouve pas non plus la crainte qu’ils aient été troués; car, comme l’apprend R. Aba, au nom des rabbins de la Babylonie, on suppose toujours que les intestins sont intacts, jusqu’à preuve contraire.
Pnei Moshe non traduit
עובר לשחוט. קודם שישחוט:
משישחוט למה שמא וכו' ונמצאת ברכה לבטלה:
מעתה אי חיישינן להכי א''כ משיבדוק הסימנין. כלומר אף לאחר שיבדוק הסימנין והן נשחטין כתיקנן ניחוש שמא ימצא איזו טרפות בבני מעיים ומשני חזקת בני מעיים כשרים הן כל זמן דלא אתיליד בהו ריעותא כדתני בברייתא שחטה וכו':
וחושש. וניחוש שמא ניקבו. דהא נטלו קודם בדיקה וקאמר ר' בא בשם רבנן דתמן בני מעיים בחזקת כושר כצ''ל וכן הוא בפ''ח דתרומות ובפ''ג דביצה ותיבות היא מתניתא יהודה בן פזי בטעות הדפוס ניתקו למעלה ובשורה שנייה שייכים הם כדלקמן:
דְּבֵית יַנַּאי אָמַר בְּיוֹשֶׁבֶת עַל הַמַּשְׁבֵּר. הָא קוֹדֶם כֵּן יַצְלִי. עַל שֵׁם הִנֵּה כַחוֹמֶר בְּיַד הַיּוֹצֵר. רִבִּי יְהוּדָה בֶּן פָּזִי בְּשֵׁם דְּבֵית יַנַּאי עִיקָּר עִיבּוּרָהּ שֶׁל דִּינָה זָכָר הָיָה. מֵאַחַר שֶׁנִּתְפַּלְלָה רָחֵל נַעֲשִית נְקֵבָה. הֲדָא הִיא וְאַחַר יָֽלְדָה בַת וַתִּקְרָא אֶת שְׁמָהּ דִּינָה. מֵאַחַר שֶׁנִּתְפַּלְלָה רָחֵל נַעֲשִית נְקֵבָה. וְאָמַר רִבִּי יְהוּדָה בֶּן פָּזִי בְּשֵׁם דְּבֵית רִבִּי יַנַּאי אִימֵּנוּ רָחֵל מִנְּבִיאוֹת הָרִאשׁוֹנוֹת הָֽיְתָה. אָֽמְרָה עוֹד אֶחָד יִהְיֶה מִמֶּנִּי. הֲדָא הוּא דִכְתִיב יוֹסֵף י֨י לִי בֵּן אַחֵר. בָּנִים אֲחֵרִים לֹא אָֽמְרָה אֶלָּא עוֹד אַחֵר יִהְיֶה מִמֶּנִּי.
Traduction
Pnei Moshe non traduit
פיסקא הצועק לשעבר וכו'. דבית ינאי אמר ביושבת על המשבר היא מתניתא ובכאן שייכי' שתי תיבות אלו וכן הוא בב''ר פ' ויצא. כלומר הא דקתני היתה אשתו מעוברת ואמר יה''ר שתלד זכר ה''ז תפלת שוא דוקא ביושבת על המשבר הא קודם לכן יצלי דכל זמן שאינה יושבת על המשבר יכול הוא להשתנות וכאן שייך יהודה בן פזי וכך הוא בב''ר אמר יהודה בן פזי אף היושבת על המשבר יכול להשתנות על שם הנה כחומר ביד היוצר כן אתם בידי בית ישראל מה יוצר הזה לאחר שיצר את הכד שוברו ועושה אף אני עושה כן אפי' על המשבר:
מאחר שנתפללה רחל. ואמרה יוסף ה' לי בן אחר נעשית נקבה:
מנביאות הראשונות היתה. שידעה שלא יולד ליעקב כ''א עוד אחד והתפללה שיהיה ממנה:
הָיָה בָא בַדֶּרֶךְ מַהוּ אוֹמֵר בָּטוּחַ אָנִי שֶׁאֵין אֵלּוּ בְּתוֹךְ בֵּיתִי. הִלֵּל הַזָּקֵן אוֹמֵר מִשְּׁמוּעָה רָעָה לֹא יִירָא.
Traduction
Pnei Moshe non traduit
היה בא בדרך. ותנן שלא יאמר יה''ר שלא יהיה בתוך ביתי ומהו אומר כששמע קול צווחה בעיר:
בטוח אני שאין אלו בתוך ביתי. זה מותר לו לומר דאינו דרך תפלה אלא שמראה עצמו נכון לבו בטוח בה':
Textes partiellement reproduits, avec autorisation, et modifications, depuis les sites de Torat Emet Online et de Sefaria.
Traduction du Tanakh du Rabbinat depuis le site Wiki source